Een vir die goeie ouens (hopelik)

In die gees van die Groot Paranoia het Sony toe mos ook ‘n ruk terug op die DRM bandwagon geklim, en, so lyk dit nou, hulle vingers lelik verbrand. Good Riddance.

So, waaroor gaan die bohaai nou eintlik?

Ek’s nie seker wie het die kannetjie wurms eerste oopgemaak nie, maar omtrent so teen die einde van Oktober het stories begin rondloop dat die kode wat Sony op audio CD’s sit om te keer dat dit gecopy word, actually ‘n Rootkit op jou rekenaar installeer. Lekker.

Gou daarna het reports begin opduik van Trojans wat die Rootkit exploit, kids wat die Rootkit gebruik om hulle World of Warcraft cheatcodes verby die Warden te kry, en, ironies genoeg, ‘n ou wat dit reggekry het om die Rootkit teen homself te gebruik om sy CD’s gerip te kry – presies dit wat die DRM veronderstel is om te keer. Nou raak dit baie lekker.

Hierna was dit nie lank voor die class-action lawsuits begin inrol het nie. Blykbaar het die Rootkit nou al ‘n halfmiljoen netwerke geinfiltreer. Hierdie gaan nog groot raak.

En in ‘n nuwe, meer ironiese twist, lyk dit nou of Sony actually LGPL-licensed kode gebruik het in die DRM, sonder om die source code saam met die application te ship, wat ‘n direkte violation van die lisensie is.

Dit wys jou, jy kan nie in 'n sinnelose argument belê nie. Dit gaan backfire.